Zasłużeni mieszkańcy

Prekursor i organizator Towarzystwa Rozwoju Ksawerowa — stowarzyszenia, które inicjowało wiele działań gospodarczych, społecznych i kulturalnych na terenie gminy. Był jednym z inicjatorów powstania Gminy Ksawerów w 1997 r.

Dzięki jego zaangażowaniu podjęto działania związane z rozbudową Szkoły Podstawowej w Ksawerowie oraz budową hali sportowej. Wspierał również pozyskiwanie środków pomocowych na inwestycje oświatowe.

Jako lider Towarzystwa Rozwoju Ksawerowa przyczynił się do powołania Społecznego Komitetu Budowy Wodociągu i Kanalizacji w Ksawerowie. Angażował się także w prace adaptacyjne budynku tzw. Domu Nauczyciela na potrzeby Gminnego Ośrodka Zdrowia.

Swoją wiedzą i doświadczeniem służył mieszkańcom, udzielając porad w Punkcie Konsultacyjnym przy Gminnym Ośrodku Pomocy Społecznej w Ksawerowie.

Wieloletnia działaczka społeczna z terenu Gminy Ksawerów, zaangażowana w sprawy samorządu, kultury, oświaty oraz życia lokalnej społeczności. Przez wiele lat pełniła funkcje radnej, reprezentując mieszkańców na różnych szczeblach samorządu.

Od 1953 r. aktywnie działała w Kole Gospodyń Wiejskich w Ksawerowie. Była również związana z działalnością „Wspólnoty Polskiej” w Łodzi, organizując przyjazdy dzieci polskiego pochodzenia z Białorusi i Ukrainy na teren Gminy Ksawerów.

Współtworzyła Towarzystwo Rozwoju Ksawerowa i aktywnie uczestniczyła w społecznych działaniach na rzecz rozbudowy Szkoły Podstawowej w Ksawerowie oraz odtworzenia Gminy Ksawerów.

Angażowała się w działalność Klubu Inteligencji Katolickiej w parafii Ksawerów, prowadziła działania edukacyjne i historyczne, a jej kontakty z młodzieżą budziły szacunek oraz uznanie. W 1990 r. otrzymała medal „Serce Dziecku”.

Społecznik cieszący się wyjątkowym szacunkiem mieszkańców za gospodarską troskę oraz skuteczność w działaniach na rzecz poprawy infrastruktury w Kolonii Woli Zaradzyńskiej.

Z jego inicjatywy powstały komitety społeczne odpowiedzialne za budowę gazociągu, wodociągu i kanalizacji. Motywował mieszkańców do współfinansowania inwestycji oraz do udziału w pracach społecznych.

Dzięki jego staraniom poprawiono układ komunikacyjny i infrastrukturę w rejonie ul. Wolskiej, a także usprawniono kwestie związane z odprowadzaniem ścieków z Kolonii Woli Zaradzyńskiej.

Współpracował z Radą Sołecką, Ochotniczą Strażą Pożarną, Kołami Gospodyń Wiejskich i organizacjami działającymi na terenie gminy. Przez wiele lat pełnił także funkcję radnego.

Wieloletni działacz Ochotniczej Straży Pożarnej w Woli Zaradzyńskiej. Od 1990 r. pełnił funkcję Naczelnika OSP, a swoją postawą społecznika i umiejętnościami organizacyjnymi integrował lokalną społeczność.

Od chwili wstąpienia do OSP w 1970 r. niósł pomoc mieszkańcom podczas klęsk żywiołowych. Był inicjatorem budowy szkoły i strażnicy w Woli Zaradzyńskiej, za co został odznaczony „Honorową Odznaką Miasta Łodzi”.

W strukturach OSP pełnił funkcje społeczne, m.in. w komisjach rewizyjnych szczebla wojewódzkiego i powiatowego. Z jego inicjatywy przy OSP w Woli Zaradzyńskiej powstała Młodzieżowa Drużyna OSP Dziewcząt i Chłopców.

Wspierał młodzież, organizował szkolenia i obozy, a prowadzeni przez niego młodzi druhowie odnosili sukcesy w zawodach sportowych i pożarniczych.

Aktywna działaczka społeczna, kulturalna i samorządowa, która przez lata skupiała wokół siebie mieszkańców, animując działalność społeczną, kulturalną i edukacyjną.

W 1952 r. zainicjowała w Ksawerowie Stowarzyszenie Kobiet, które w 1962 r. przekształciło się w Koło Gospodyń Wiejskich. Przez wiele lat pełniła funkcję przewodniczącej KGW, a także przewodniczącej Gminnej i Międzygminnej Rady Kobiet.

Pod jej kierownictwem organizowano liczne imprezy kulturalne, patriotyczne i środowiskowe, szkolenia dla kobiet oraz konkursy popularyzujące nowe trendy w życiu społecznym i gospodarczym.

Działała również w strukturach kółek rolniczych, spółdzielczości i Polskiego Komitetu Pomocy Społecznej. Była wielokrotnie odznaczana za aktywność społeczną i zaangażowanie.

Działaczka społeczna związana z Nową Gadką. Od 1960 r. pełniła funkcję sekretarza Rady Sołeckiej, a od 1983 r. funkcję przewodniczącej Koła Gospodyń Wiejskich w Nowej Gadce.

Była współinicjatorką i organizatorką wielu prac społecznych podejmowanych przez mieszkańców, m.in. przy budowie Domu Rolnika, sklepu, wodociągu, oczyszczalni ścieków, linii telefonicznych oraz remontach dróg.

Jako animatorka życia kulturalnego dbała o kultywowanie tradycji, obrzędów ludowych i patriotycznych. W 1986 r. zainicjowała w swojej miejscowości działalność sportową młodzieży.

Za działalność społeczną i współpracę z kołami rolniczymi otrzymała odznaczenie „Zasłużony dla Kółek Rolniczych”.

Doc. dr hab. Michał Ogiński przez wiele lat wspierał społeczność Ksawerowa radą, doświadczeniem oraz pomocą finansową przy realizacji cennych inicjatyw społecznych.

Wsparł finansowo budowę Ośrodka Zdrowia w Ksawerowie, pomagał młodzieży szkolnej, dofinansowywał wypoczynek dzieci, imprezy sportowe oraz współorganizował akcje charytatywne.

Pomagał osobom prywatnym, organizacjom społecznym, samorządom i instytucjom. Wśród wspieranych podmiotów znajdowały się m.in. placówki kultury, ochrony zdrowia, fundacje, parafia w Ksawerowie oraz Ośrodek Zdrowia.

Był również cenionym naukowcem w dziedzinie farmacji, autorem publikacji, referatów oraz rozwiązań wynalazczych, które przyczyniały się do promocji Gminy Ksawerów.

Przez wiele lat współpracowała z Towarzystwem Rozwoju Ksawerowa, wspierając lokalne inicjatywy społeczne radą, zaangażowaniem i pomocą finansową.

Wspomagała akcje pomocowe skierowane zarówno do osób fizycznych, jak i organizacji społecznych oraz samorządowych. Angażowała się w pomoc młodzieży szkolnej, dofinansowywanie wypoczynku dzieci, wydarzenia sportowe i akcje charytatywne.

Była aktywną działaczką Koła Gospodyń Wiejskich w Ksawerowie oraz osobą współpracującą z lokalnymi organizacjami i stowarzyszeniami.

Wspierała m.in. instytucje kultury, ochrony zdrowia, fundacje, parafię rzymskokatolicką w Ksawerowie oraz Ośrodek Zdrowia.

Ksiądz Stanisław Bracha pochodzi z Dobronia. Po ukończeniu technikum w Pabianicach wstąpił do seminarium, a święcenia kapłańskie przyjął w 1979 r.

W 1986 r. wyjechał jako misjonarz do Argentyny, gdzie przez 10 lat pełnił posługę duszpasterską i administracyjną, nadzorując m.in. budowę szkół, szpitali i domów dla najbiedniejszych.

Po powrocie do kraju objął parafię rzymskokatolicką w Ksawerowie. Jako proboszcz szybko zyskał sympatię mieszkańców i aktywnie włączył się w życie lokalnej społeczności.

Przeprowadził remont kościoła, wybudował dom parafialny, zadbał o cmentarz oraz wspierał potrzebujących. Promował gminę również poprzez sukcesy zespołu muzycznego „Jezusowe Promyki” i działalność charytatywną.

Pracę w reaktywowanej Gminie Ksawerów rozpoczęła 18 sierpnia 1997 r. jako Kierownik Referatu Gospodarki Komunalnej. Z wykształcenia była magistrem inżynierem melioracji wodnych.

W 1998 r. została powołana na stanowisko zastępcy wójta, a od 31 marca 2000 r. pełniła funkcję wójta. W czasie jej pracy znacząco przyspieszono budowę sieci wodociągowej i kanalizacyjnej.

Za jej kadencji realizowano ważne inwestycje, w tym budowę kolektora sanitarnego, kanalizacji, sieci wod-kan, nowego Gminnego Ośrodka Zdrowia oraz hali sportowej.

Gmina Ksawerów pozyskiwała środki zewnętrzne, m.in. z funduszy SAPARD i PAOW. W 2003 r. gmina znalazła się po raz drugi w Złotej Setce Samorządów, a Maria Kopczewska znalazła się wśród najlepszych wójtów w Polsce w konkursie „Wójt Roku 2003”.

Jej działalność społeczna datowana jest od 1980 r. Wyróżniała się zaangażowaniem, umiejętnościami organizatorskimi oraz zdolnością zjednywania ludzi do działań społecznych.

Pełniła funkcję wiceprzewodniczącej Komitetu Rozbudowy Szkoły w Woli Zaradzyńskiej oraz przewodniczącej Komitetu Rodzicielskiego przy Szkole Podstawowej w Woli Zaradzyńskiej.

Podejmowała działania na rzecz poprawy warunków edukacyjnych i pomocy socjalnej dla dzieci. Cieszyła się zaufaniem mieszkańców, którzy czterokrotnie wybierali ją do Rady Sołeckiej.

Od 1985 r. działała w Kole Gospodyń Wiejskich w Woli Zaradzyńskiej, najpierw jako wiceprzewodnicząca, a od 1998 r. jako przewodnicząca. Pod jej kierownictwem organizowano liczne wydarzenia środowiskowe, kulturalne, patriotyczne i edukacyjne.

Członek Ochotniczej Straży Pożarnej w Woli Zaradzyńskiej od 1978 r. Od 2001 r. pełnił funkcję Prezesa OSP.

Dowodzona przez niego jednostka liczyła około 40 strażaków i aktywnie uczestniczyła w pracach społecznych na terenie gminy oraz powiatu.

Jan Wawrzko angażował się w pomoc mieszkańcom poszkodowanym wskutek zalania, huraganów i pożarów. Jego działalność była bezinteresowna i oparta na odpowiedzialności za lokalną społeczność.

Dzięki zdolnościom organizacyjnym i zaangażowaniu kierowana przez niego jednostka OSP była stawiana za przykład skutecznej działalności społecznej.

Wieloletni sołtys Sołectwa Ksawerów Wschód, pełniący tę funkcję od 1988 r. Był emerytowanym nauczycielem, co znajdowało odzwierciedlenie w jego kontaktach ze szkołami na terenie Gminy Ksawerów.

Aktywnie angażował się w budowę gazociągu oraz rozwój infrastruktury wodociągowej i kanalizacyjnej. Był członkiem Społecznego Komitetu Budowy Wodociągów i Kanalizacji.

Przyczynił się do działań związanych z wodociągowaniem i kanalizowaniem ulic Solarza, Miłej, Złotej, Rataja i Wschodniej. Sołectwo Ksawerów Wschód stało się jednym z najlepiej zwodociągowanych i skanalizowanych obszarów gminy.

Wyróżniał się wrażliwością społeczną. Pomagał mieszkańcom poszkodowanym w pożarze oraz podczas wichur, a także pełnił funkcję ławnika Sądu Rejonowego w Pabianicach.

Mieszkanka Ksawerowa, znana mieszkańcom jako nauczycielka i wychowawczyni wielu pokoleń Ksawerowian. Przez lata łączyła pracę zawodową z aktywną działalnością na rzecz mieszkańców gminy.

Pełniła funkcję radnej Gminy Ksawerów kolejnych kadencji, członka Zarządu Gminy oraz przewodniczącej Komisji Samorządowo-Społecznej.

Cechowała ją aktywność, zaangażowanie, pomysłowość i skuteczność w działaniu. W latach 1991–1994 pełniła funkcję ławnika w Okręgu Sądu Wojewódzkiego w Łodzi.

Była również wieloletnią, czynną członkinią Towarzystwa Rozwoju Ksawerowa.

Radna Gminy Ksawerów, lekarz i społecznik, ciesząca się szacunkiem oraz uznaniem mieszkańców.

Aktywnie działała na rzecz gminy i jej mieszkańców. Była członkinią Społecznego Komitetu Budowy Gazociągu w latach 80., a także komitetu wodociągowego i kanalizacyjnego.

Dzięki operatywności i zaangażowaniu przyczyniła się do zwodociągowania znacznej części sołectwa.

Jako czynna radna, lekarz i społecznik zawsze służyła pomocą drugiemu człowiekowi.

Sołtys Sołectwa Ksawerów-Zachód od 1991 r. oraz aktywny działacz społeczny. Uczestniczył w działaniach Społecznego Komitetu Budowy Wodociągów i Kanalizacji w Ksawerowie.

Był propagatorem reaktywowania Gminy Ksawerów, co nastąpiło w 1997 r. przy jego znaczącym udziale.

Jego aktywność na forum Rady Gminy Ksawerów w zakresie inwestycji wodno-kanalizacyjnych przyczyniła się do ukończenia ważnych inwestycji, m.in. na ul. Zachodniej oraz w Widzewie.

Jako sołtys integrował mieszkańców, organizując liczne spotkania lokalnej społeczności.

Lekarz medycyny, od wielu lat związana z Gminą Ksawerów jako miejscem pracy i zamieszkania. Swoją pracę traktowała jako służbę lokalnej społeczności.

Ukończyła Akademię Medyczną w Łodzi w 1968 r. Pracowała w placówkach medycznych w Toruniu i Pabianicach, a od listopada 1970 r. związała swoją pracę zawodową z Ksawerowem.

Początkowo mieszkała wraz z rodziną w mieszkaniu służbowym w Willi Hoffmana, gdzie mieścił się Ośrodek Zdrowia w Ksawerowie. Przez lata była otwarta na problemy pacjentów i nigdy nie odmawiała pomocy.

Nawet w trudnych warunkach organizacyjnych ochrony zdrowia pozostała związana z gminą i pacjentami. Cechowały ją wysoka kultura osobista, życzliwość oraz ciepłe podejście do ludzi.

Dr nauk rolniczych, znany specjalista w dziedzinie ogólnej uprawy roli i roślin. Od 1973 r. prowadził zajęcia w Punkcie Konsultacyjnym SGGW w Widzewie, przekształconym później w Zamiejscowy Ośrodek Dydaktyczny.

W latach 1993–1996 pełnił funkcję prodziekana Wydziału Rolniczego ds. ZOD w Widzewie. Dbał o sprawne funkcjonowanie ośrodka, poprawę bazy dydaktycznej i warunków studiowania.

Tworzył atmosferę dobrej współpracy, wspierał studentów w trudnych sytuacjach oraz współpracował z lokalnym środowiskiem na rzecz jakości kształcenia.

Należał do grona pracowników naukowych SGGW, którzy mimo uciążliwych dojazdów i zajęć weekendowych regularnie prowadzili zajęcia w Widzewie, przyczyniając się do kształcenia wielu absolwentów, w tym mieszkańców Gminy Ksawerów.

Prof. dr hab. Zdzisław Wyszyński, specjalista w zakresie szczegółowej uprawy roślin. Od 1986 r. prowadził wykłady i ćwiczenia w Zamiejscowym Ośrodku Dydaktycznym w Widzewie SGGW w Warszawie.

Był jednym z najdłużej pracujących wykładowców w tym ośrodku. Od 2006 r. pełnił funkcję prodziekana Wydziału Rolnictwa i Biologii, w strukturach którego działał ZOD Widzew.

Regularnie przyjeżdżał na zajęcia, przywożąc ciekawe okazy roślin jako pomoce dydaktyczne. Podkreślał znaczenie podnoszenia poziomu polskiego rolnictwa poprzez kształcenie rolników na poziomie wyższych studiów.

Jego praca przyczyniła się do ukończenia studiów przez wielu absolwentów, w tym mieszkańców Gminy Ksawerów.

Dr hab. Zbigniew Zagórski, prof. nadzw. SGGW, ceniony specjalista w dziedzinie geologii i gleboznawstwa.

Od 2005 r. pełnił funkcję kierownika Zamiejscowego Ośrodka Dydaktycznego w Widzewie. Dbał o sprawne funkcjonowanie i rozwój ośrodka, poprawę bazy dydaktycznej oraz warunków studiowania.

Współpracował z lokalnym środowiskiem, uczestniczył w spotkaniach i przedsięwzięciach organizowanych wspólnie przez uczelnię i gminę.

W trudnym dla ośrodka okresie aktywnie zabiegał o nabór studentów, ciągłość pracy ZOD, środki finansowe oraz promocję studiów niestacjonarnych. Jego działalność pomogła wielu studentom ukończyć studia.

Prof. dr hab. Piotr Stypiński, światowej sławy specjalista w dziedzinie łąkarstwa i gospodarki łąkowej oraz Prezydent Europejskiego Stowarzyszenia Łąkarstwa.

Od 1989 r. prowadził wykłady i ćwiczenia w Zamiejscowym Ośrodku Dydaktycznym w Widzewie SGGW. W latach 1996–2002 pełnił funkcję prodziekana ds. ZOD w Widzewie, a w latach 2002–2005 kierownika ośrodka.

Dbał o rozwój ZOD i podejmował działania, aby nie dopuścić do likwidacji ośrodka. Współpracował z lokalnym środowiskiem, uczestniczył w uroczystościach gminnych i powiatowych oraz prowadził zajęcia z młodzieżą ZSCKR w Widzewie.

Przyjeżdżał na zajęcia mimo uciążliwości związanych z dojazdami i systemem studiów zaocznych. Podkreślał potrzebę kształcenia rolników na poziomie wyższych studiów, a jego działalność pomogła wielu osobom ukończyć studia.

Prof. dr hab. Stanisław Mercik, znany w Europie specjalista w dziedzinie chemii rolnej i nawożenia.

Od 1972 r. prowadził wykłady i ćwiczenia w Zamiejscowym Ośrodku Dydaktycznym w Widzewie SGGW w Warszawie. W latach 1981–1987 pełnił funkcję kierownika ośrodka, który działał wówczas jako Punkt Konsultacyjny.

Przyczynił się do rozwoju ośrodka, pozyskiwania środków finansowych i wyposażenia pracowni oraz laboratoriów. Część tego wyposażenia była wykorzystywana przez wiele lat.

Podobnie jak inni wykładowcy związani z Widzewem, traktował pracę w ośrodku jako obowiązek i misję. Wspierał kształcenie rolników na poziomie wyższym, umożliwiając zdobycie wykształcenia wielu absolwentom, w tym mieszkańcom Gminy Ksawerów.